Ik was enorm naar buiten gericht in de weken voor Corona. Alsof ik, zolang dat nog kon, ALLES uit het sociale leven wilde halen. Ik nam het er volledig van voordat wij allemaal wereldwijd noodgedwongen naar binnen moesten keren. De omslag naar social distance kon bijna niet groter zijn. De eerste week was er vooral angst: angst dat ik niet naar binnen kán keren omdat ik daar ‘niet voor gemaakt ben’, angst om ziek te worden, angst dat mijn lief of mijn ouders ziek zouden worden. De weken daarna waren een rollercoaster van emoties, elke week, dag, uur anders. Intense dankbaarheid afgewisseld met grote zorgen. Misschien herken je dat?

Dat hielp enorm

Op tweede paasdag was ik ‘s avonds zo droevig over dit wereldwijde leed en over mijn eigen kleine ongeluk dat ik niet kon stoppen met huilen. Dat hielp al een beetje.

Toen kwam er de woensdag daarna het een online masterclass met niemand minder dan Elisabeth Gilbert. De School of Life organiseerde dat. Dat hielp enorm! Daarom deel ik met liefde 3 inzichten van Elisabeth Gilbert die jou misschien ook kunnen helpen in deze Corona-tijd. 

 

  • Do not fight reality

 

Mensen worden heel ziek, sterven in grote getalen, het is wereldwijd, het is niet te vermijden. Mensen verzetten zich, worden boos. Er ontstaan complottheorieën, de regering heeft het niet goed begrepen, de buren pakken het niet goed aan. Of we hebben haast: het moet zo snel mogelijk weer klaar zijn. Weer terug naar normaal, graag, zoals het was. Dat zijn allemaal hele begrijpelijke manieren om te strijden tegen wat er IS. 

 “Corona is real, do not fight reality” Zegt Elisabeth hierover. Geef je over, accepteer de situatie. Klinkt makkelijk, is het niet. Het is zó moeilijk om je over te geven als je dol was op je leven vóór Corona. Maar weet je wat?  Alles mag veranderen, het hoeft niet terug naar hoe het was. Accepteer dat het leven niet meer wordt zoals het was. Geef je over aan wat er NU is. Pas als je dat doet krijg je, naast al het leed, ook oog voor de voordelen van deze nieuwe wereld. De mooie momenten, wat er wél is. 

  • Ik wil niet bang zijn!

Accepteren dat je leven niet meer wordt zoals het was gaat gepaard met een hele hoop emoties. Droevig zijn. bang zijn, boos worden. Geef je over aan deze emoties. Je hiertegen verzetten (‘waarom ben ik nou zo droevig?’) is vechten tegen deze emotie. Dat maakt de strijd en het leed groter. 

Koop een fijn notebook en doe deze fijne oefening: doe je hand op je hart, ogen dicht, adem diep in en nodig de emotie angst uit. Angst is altijd in jou aanwezig, onder de oppervlakte. Geef 5 min de ruimte aan angst, schrijf alles op wat jouw angst kwijt wil. In mijn geval angst om klanten, inkomsten, mijn bedrijf te verliezen. Schrijf al je angsten uit. Vraag daarna aan jezelf; wijsheid, wat heb jij te zeggen over dit alles? Geef de wijsheid in jou 5 min de kans om haar ‘zegje’ te doen.. Je zult versteld staan en dan blijkt; wijsheid zit in iedereen! Mits je angst eerst voldoende de ruimte geeft. Zelf schreef ik 3 pagina’s vol met wijsheden, ik was verbaasd over mijn pen die maar bleef schrijven. 

  • “Hmmm interesting”

Tot slot adviseert Elisabeth: Oefen in nieuwsgierigheid. Nieuwsgierigheid verslaat angst.

Elisabeth zegt bij alle soorten crisissen in haar leven: ‘interesting’. Dus, in het geval van Corona zegt ze: “noem het geen chaos, geen oorlog, geen drama, geen crisis, noem het ‘interesting’”.

Leuk of niet..Zowel de wereld, de maatschappij als jij zelf verandert door Corona. Je hebt geen andere keuze dan om je over te geven. Wees dan ook nieuwsgierig naar het effect van deze transformatie. Geef jezelf ruimte en aandacht en zie het als een kans om jezelf beter te leren kennen, het uit te houden met jezelf. Immers, als jij jezelf beter kunt verdragen is er minder noodzaak om steeds naar buiten te ‘moeten’ keren.. “What an opportunity!” zegt Gilbert. (Bij dit stuk is het goed je te realiseren dat Elisabeth geen kinderen heeft, maar alsnog, een mooie uitnodiging is het wel). Wees oprecht en liefdevol nieuwsgierig naar jezelf. Het helpt om vanuit compassie met jezelf te spreken, jezelf eens goed in de spiegel te bekijken, te schrijven en te onderzoeken:

  • Wie ben ik onder al mijn emoties en gedachten?
  • Wie was ik eigenlijk als kind?
  • Als alles wegvalt; ego, status, klanten, constante drang naar groei, trainingen, netwerkborrels. Wat is er dan eigenlijk nog echt belangrijk? 
  • Wat verandert er in mij, in jou, in de wereld?

Natuurlijk zei Elisabeth nog veel meer maar voor nu wil ik vooral weten wat deze inzichten bij jou oproepen. Laat dus vooral een reactie achter. Welk inzicht helpt jou het meest? 1, 2 of 3?