Spreken in het openbaar is voor de meeste mensen spannend. In spannende situaties zet je je schrap en doe je hetgeen wat jij jezelf ooit hebt aangeleerd. Wat bij je hoort en wat altijd wel goede resultaten oplevert. Je zou dus kunnen zeggen dat het een masker is dat je opzet.

Dat is niet per definitie negatief.

Er zijn mensen die heel ernstig zijn in het eerste contact. Zij zullen heel zorgvuldig hun woorden kiezen en daarbij een serieus gezicht trekken. Dat is wat ze vooral van zichzelf laten zien. Zodat mensen denken: “Zo, die heeft de feiten op een rij. Die kan ik vertrouwen.” Ze zien ondertussen niet dat daar iemand staat die ook veel pret kan maken, veel humor heeft en spontaan is. Zonde toch?

In een spannende situatie laat je zien wat als eerste in je opkomt. Dat is het gedrag dat je jezelf hebt aangemeten toen het vroeger ooit spannend werd. Het is een reactie die jou vroeger is aangeleerd, ‘doe maar zus of zo, dan waarderen we jou’. Dat ernstige type heeft vroeger misschien geleerd om vooral slim over te komen. “Denk na voordat je iets zegt”, was de boodschap.

Het andere vrolijke pret- type, heeft vroeger geleerd: “Geniet van het leven. Als er een probleem is ga je niet zitten treuren maar los het op.” Dan krijg je een heel doenerig type dat denkt; “Hoppa, we gaan meteen aan de bak!” That’s me people :-).

Als ik voor het eerst voor een groep sta en ik ken de mensen nog niet word ik positief gespannen. Dan is het eerste masker dat ik opzet een glimlach. Mijn goede vriendin Esther Zwietink noemt dat; stralen tegen wil en dank. Een glimlach levert altijd positieve reacties op. Als ik glimlach, dan gaat het publiek ook mee lachen. De mensen vinden mij sympathiek, ik word gewaardeerd, men vertrouwt mij. Algehele ontspanning. Een mooi begin van een presentatie. Maar als ik me niet bewust ben van dit masker zou twee uur later nog steeds dezelfde glimlach op mijn gezicht staan. Vermoeiend.

Daarom volgde ik een training bij Majlis Schweitzer ‘Tussen Trukendoos en Magie’ over maskers en terug gaan naar je essentie. Mijn doel; meer van mezelf laten zien als ik voor groepen sta en in het algemeen in contact met mensen. Graag meer variatie in mij dan alleen die eeuwige glimlach. “Je bent zo enthousiast”, hoor ik al mijn hele leven en kan ik niet meer als compliment zien. Ik ben zoveel meer dan opgewekt, vrolijk en enthousiast.

Het waren drie mooie en leerzame dagen bij Majlis en haar co-trainer Jutta, waar ik leerde;

De doe-stand gaat mij makkelijk af. Dan ben ik energiek en vrolijk. Tegelijkertijd ben ik onrustig en geniet slechts oppervlakkig. Eigenlijk ben ik dan niet helemaal eerlijk. Want ik ben dan aan het ‘doen’ en niet aan het voelen. Lekker veilig! Als ik wat stiller ben en wat rustiger (leve meditatie), meer tijd neem, komt er vanzelf meer variatie in mijn gevoelens. Dan is er meer ruimte voor de wijsheid en diepgang die ook bij mij hoort.

Ik zal nooit iemand worden die strooit met feiten en cijfers. Toch hoor ik mensen zeggen dat ze van mij hebben geleerd. Die wijsheid zit dus wel in mij.

Het zou goed zijn als we meer van onszelf laten zien en elkaar uitnodigen verschillende kanten van onszelf te laten zien. Hier geef ik graag ruimte voor in mijn presentatietrainingen.

Bijkomend voordeel is dat je presentatie veel levendiger wordt. Minder eentonig.

Samenvattend; hoe meer je bewust wordt van je maskers, hoe meer variatie je kunt aanbrengen, hoe levendiger je presentatie wordt en hoe uitnodigender je naar je publiek bent om ook meer variatie te tonen. Variatie in gedrag geeft kleur, diepgang en wezenlijk contact.

Ga vooral kijken naar sprekers die je inspirerend vindt. Kijk eens naar de variaties die zij laten zien. Of laat jezelf eens filmen als je presenteert. Kijk het terug en vraag jezelf af: wat zie ik nu vooral? Laat ik alle kanten van mezelf zien die bij mij horen?

Maskers zijn de gezichten die bij je horen, je hoeft ze niet af te zetten, je kunt er wel meer in variëren.